Okulun Gerçek Gücü Birlikte Üretebilmektir

Yıllardır eğitim kurumlarında görev yaparken çok net gördüğüm bir gerçek var: Bir çocuğun hayatına dokunabilmek, yalnızca sınıfta ders anlatmakla mümkün olmuyor. Bazen bir sohbet, bazen bir sosyal sorumluluk çalışması, bazen de okulun kapısından içeri giren farklı bir misafir, öğrencinin hayata bakışını değiştirebiliyor.
Son yıllarda okullarımızda kamu kurumları, vakıflar ve sivil toplum kuruluşlarının katkısıyla gerçekleştirilen çeşitli faaliyetleri yakından takip ediyor, bir kısmına da bizzat şahit oluyorum. Bu çalışmaların çocuklarımızın gelişimine katkısı, nasıl planlandığına ve hangi amaçla yürütüldüğüne bağlıdır. Öğrencinin yararını merkeze alan, eğitim programını destekleyen ve hiçbir ayrım gözetmeyen her çalışma, okulun eğitim iklimini zenginleştiren önemli bir değerdir.
Çocuklarımız artık sadece akademik bilgiyle hayata hazırlanamıyor. İletişim kurabilen, sorumluluk alabilen, paylaşmayı bilen, farklı düşüncelere saygı duyan ve toplumsal sorunlara duyarlı bireyler yetiştirmek zorundayız. İşte bu noktada okulun tek başına yeterli olduğunu söylemek doğru olmaz. Eğitime katkı sunan her paydaşın samimi çabası, çocuklarımızın gelişimine yeni kapılar açmaktadır.
Velilerimizin de bu sürece güven duyması büyük önem taşıyor. Bazen aileler, çocuklarının yalnızca ders başarısına odaklanıyor. Oysa hayatta başarılı olmanın yolu sadece yüksek notlardan geçmiyor. Güçlü karakter, özgüven, sorumluluk bilinci ve iyi insan olabilme becerisi en az akademik başarı kadar değerlidir. Çocuklarımızın sosyal faaliyetlerde yer alması, farklı insanlarla tanışması ve gönüllülük çalışmalarına katılması onları hayata daha güçlü hazırlıyor.
Biz eğitimciler de zaman zaman kendi rutinimizin dışına çıkabilmeliyiz. Okulun kapısını topluma açmaktan çekinmemeli, öğrencilerimize farklı deneyimler kazandıracak iş birliklerine fırsat vermeliyiz. Elbette bunu yaparken eğitimin temel ilkelerinden, bilimsel bakış açısından ve çocuklarımızın üstün yararından asla taviz vermemeliyiz.
Yıllar geçiyor, öğrenciler mezun oluyor. Fakat geriye dönüp baktığımızda onların en çok hatırladığı şeyin çözdükleri testler değil, birlikte yaşadıkları güzel anılar olduğunu görüyoruz. Bir gezi, bir iyilik kampanyası, bir kitap söyleşisi ya da bir gönüllülük etkinliği... İşte bunlar çocukların hafızasında uzun yıllar yer ediyor.
Ben inanıyorum ki güçlü okullar, sadece başarılı öğrenciler yetiştiren okullar değildir. Güçlü okullar; iyi insan yetiştirebilen, ailesiyle, öğretmeniyle ve toplumun bütün paydaşlarıyla aynı hedefe yürüyebilen okullardır.
Eğer çocuklarımızın geleceğini gerçekten önemsiyorsak, onları yalnızca sınavlara değil, hayata hazırlamalıyız. Çünkü bir gün diplomalar duvarda kalır; ama çocuklukta kazanılan değerler ömür boyu insanın yanında yürür.

Seyfettin GÜL
Okul Müdürü