Devlet mi? Servet mi? Hikmet mi?
Dünyada insanoğlunun yaratılıştan bu güne kadar hırsla istediği 3 şey vardır.
Birincisi; DEVLET,
İkincisi; SERVET,
Üçüncüsü de; HİKMETTİR.
Yolumuzun büyükleri Ehlullah, bu konuda şu güzel tavsiyede bulunmuşlardır.
DEVLETE TALİP OLANLAR: Servetten uzak dura ki kuvveti adaletini aşmasın. Kendini ve gücünü devlet ve adalettin üzerinde görmesin.
SERVETE TALİP OLANLAR: Devletten (makam sahibi olmaktan) uzak olsun ki malına güvenip hududundan taşmasın.
HİKMETE TALİP OLANLAR: Hem devletten hem de servetten uzak dursunlar ki hakikat yolundan asla şaşmasın.
Gönül dostlarından Hoca Ahmed Yesevi’nin talebesi Hace Ahmed’e bu konuyla ilgili sormuşlar. Efendim siz bunlardan hangisine talipsiniz?
O da şöyle buyurmuşlar: Biz, Ne mutlu ki biz: DEVLETE HER DAİM DUACIYIZ, SERVETE HER ZAMAN ŞÜKREDİCİYİZ, ama ikisine de talip değiliz. Biz ancak HİKMETE TALİBİZ.
Dostlar! Ehlulllah ne de güzel tasvir etmiş değil mi? Bugün dahi görüyoruz ki servetle birlikte devlet olmuyor. Devletle de servet asla olmuyor. Bu ikisiyle birlikte ise hikmet hiç ama hiç olmuyor. Ama insanoğlu ısrarla makam ve mevkii istiyor. Islarla güç ve servet istiyor. Hızla zenginlik peşinde koşuyor. Alın terim olsun, bereketli olsun, az olsun diyemiyor. Çünkü insanın genel yapısında hırs var dünyayı istemek vardır. Hikayenin sonu ise genelde meşhur bir atasözündeki gibi bitiyor. ‘’İNSANI YARDAN (HENDEKTEN) UÇURAN BİR TUTAM OTTUR.’’
O insan, mal ve servet diye diye haramlara kapı aralamaya başlıyor. Sonra hikayenin devamında hırsla en son o da benim olsun bu da benim olsun derken uçurumun kenarına kadar geliyor. Gözü adeta kör olur ve o bir tutam otu da almak ister ve sonunda aşağı yuvarlanır. Helak olur. Hayatını ve bir çok kişinin de hayatını mahveder. Temsil ettiği aileyi, cemaati, partiyi, anlayışı hepsine ciddi zararlar verir. Farkında olduğunda iş işten geçmiştir. Telafisi çok zor bir sürece girmiştir. İşte o zaman geçmiş olsun derler.
Bugün yaşananlar, bu tespitler bizlere birer bir ser levhadır. İbrettir. ANLAYANA PEK ÖNEMLİ MİSALLERDİR.
Bir marketçi kardeşime sordum. Kardeşim bak, herkes büyük büyük marketler açıyor sen neden açmıyorsun? Hoşuma giden şu cevabı verdi; Ben elimde olan malın, küçük dükkanımın şükrünü gerçekten ifa edebildim mi ki büyük imtihanın altına gireyim.
Evet, işin özü, Ebu Umame (ra) dan rivayetle efendimizin buyurduğu gibi. ‘’Şükrünü edâ edebileceğin az mal, şükrünü edâ edemeyeceğin çok maldan hayırlıdır." (Suyuti Camiü's-Sağir-Hadis No: 6153)
Biz, kadim medeniyetin çocukları, Anadolu irfanı anlayışına sahip olanlar Müslümanlar farklıyız ve farklı olmalıyız. Evet, İstikamet ve hikmet yolumuz olmalı. Peki, servet ve devlet sahibi olmayalım mı? Kim yönetecek bu serveti, dünya malını ve devlet makamını? Elbette birileri yönetecektir. Bizler neden olmasın diyebiliriz. Bizden olsun da nasıl olsun anlayışı bize terstir. Üstad Sezai Karakoç “Dava için para kazanmaya giden adamların hiçbiri eve geri dönmedi.” Diyordu ya tam da öyle.
Oysa olması gereken, makam sahibinde olması gerekenler: Adalet ve merhamet, liyakat ve kamu haklarına riayet etmek ve takva ehli olmaktı. Ancak adaletli olmak ve basiretle karar vermek, istişare heyetiyle birlikte karar almaktan geçer.
Bizden elbette ki adalet ve merhamet sahibi devlet sahibi makam ehli olacak ama bilelim ki bu imtihan, bu nimetin külfet ve imtihanı çok büyüktür. Nefsini eğitemeyen, hakiki iman edip salih amel sahibi olamayan devlette takva sahibi olamaz. Kul ve kamu haklarına gereği gibi riayet edemez. Sonunda kendisini helak eder. Benzeri birçok örneği geçmişte ve günümüzde görmekteyiz. Niceleri layık olmadığı bu servet ve makam yükünün altında feci şekilde ezilmiş ve el aleme rüsvay olmuşlardır. Şunu da özellikle belirteyim ki hayatımda gerçekten liyakatli, adalet ve merhametli birçok makam sahibi insan tanıdım. Tüm makam sahipleri de böyledir demek de bir zan olur. Ondan ise Allah’a sığınırım.
Servet de böyledir. Nice zayıf karakterlileri yiyip bitirmiş nefsin ve şeytanın oyuncağı eylemiştir. Devlet ve servet imtihanında bilinmelidir ki BİZİM CEMAAT, BİZİM PARTİ, BİZİM SENDİKA BİZİM MEMLEKETLİ ayrımı asla olmamalıdır. Tecrübeme binaen söyleyebilirim ki ahlak ve karakteri oturmamış, liyakat ehli olmayan kimse, hangi parti, hangi cemaatten olursa olsun fark etmez. Onun derdi ancak kendi menfaatleridir. Nefsi ve şeytanın kendisine üflediği süfli emelleridir. O emelleri gerçekleştirmek için servet ve devlette her pozisyonu kollayacak ve her türlü hileye başvuracaktır. Asıl olan bizim neye inandığımız, nasıl yaşadığımız ve nasıl muamelede bulunduğumuzdur. Geliniz hep birlikte bir öz eleştiri yapalım. Başkasını, başka partiyi, başka cemaati ve başkalarını eleştirdiğimiz gibi kendimize de bir öz yapabiliyor muyuz? Kendimize soralım. İşte objektif olmak budur.
Ne mutlu! Makam sahibi olup adalet ve merhametli olabilenlere.
Ne mutlu! Yanlışa yanlış deyip bilerek yanlışı savunmayanlara.
Ne mutlu! Hata ve yanlışlardan ders çıkarabilenlere.
Ne mutlu! Servet sahibi olup şükreden ve ümmetin şu zor halini görüp destek olabilenlere.
Ne mutlu! Hikmete talip olanlara ve hikmet ehli olanlara ne mutlu.
Vesselam.
Mehmet METE
Sanatçı/Yazar/Emekli İmam Hatip