SANA HAKKIMI HELAL ETMİYORUM

Eskiler şöyle güzel bir bedevi hikayesi anlatırlardı:

​Sıcak bir yaz günü çölde bir adam, devesi ile bir yerden bir yere yolculuk yapmakta idi. Yorulunca bir mola verdi. Dinlenirken çölden gelen; aç, susuz kalmış bir adam yanına geldi. Dudakları susuzluktan çatlamış, hali perişandı; güçlükle yürüyordu. Adam "Su, su..." diye işaret ediyor, zorla konuşabiliyordu. Belli ki çok zor durumda idi. Mola veren adam hemen matarasını çıkardı; ona suyundan verdi, azığından yemek paylaştı.

​Adam yedi, içti; gözünün önü açılır açılmaz beklenmedik bir tavırla kendisine iyilik yapan adamı itti ve yere düşürdü. Adamın devesini de alıp üzerine bindi ve kaçmaya başladı.

​Bedevi neye uğradığını şaşırmıştı. Bu adamın yaptığına ne demeliydi? İyilik yaptığı adamdan kötülük görmüştü. Telaş ve heyecan içerisinde, şaşkın bir vaziyette donup kaldı. Ne yapacağını bilemedi. Hırsızın arkasından hayretle bakarken birden aklına hırsızın peşine düşme fikri geldi. Adamın peşinden koşmaya başladı. Fakat ne çare! Hırsız deveyle uzaklaşıp gidiyordu. Aralarındaki mesafe giderek açılıyordu ve hava çok sıcaktı. Bedevi ona ulaşmaktan ümidini kesince arkasından şöyle seslenmeye başladı:

​—“Dur!.. Bir dakika dur!.. Sana bir çift sözüm var!”

​Adam, bedevinin sesini işitiyordu fakat hiç aldırış etmiyordu. Üstelik deveyi daha da hızlandırarak yoluna devam ediyordu. Çaresiz kalan bedevi, adamın arkasından hem koşturuyor hem de sesleniyordu:

​—“Ey hırsız, tamam!.. Deveyi al git ama sakın bu olayı kimselere anlatma!..”

​Hırsız bir an duraksar gibi oldu. Çünkü bedevinin bu isteği tuhafına gitmişti. Kendi kendine, “Acaba yanlış mı duyuyorum?” dedi. Kulağına gelen sesi iyice dinledi. Ses ve söz aynıydı:

​—“Ey hırsız!.. Tamam!.. Deveyi al git ama SAKIN BU OLAYI KİMSELERE ANLATMA!..”

​Bu ne demekti? Bedevi niçin “Kimselere anlatma!” diye sesleniyordu? Bu isteği tuhaf bulan hırsız, devenin hızını kesti. Durur gibi yaptı. Bedevinin sesini duyuracak kadar yaklaştığını görünce ona:

​—“Niçin kimseye anlatmayayım?” diye sordu.

​Bedevi ona insanlık adına bir ders vermek isteyerek şöyle dedi:

​—“Eğer sen bu hadiseyi insanlara anlatırsan, bu yaptığın yanlış hareket her yere yayılır. İnsanlarda iyilik yapma, yardım etme duyguları körelir. Mataramdan su içtin, helal olsun. Ekmeğimden yedin, helal olsun. Devemi aldın, helal olsun... Fakat SEN BENİM İYİLİK DUYGULARIMI YOK ETTİN. SANA HAKKIMI HELAL ETMİYORUM!”

​İnsanların iyilik duygularını yok etmek ne kötü bir davranış... Bir de o insan size iyilikte bulunmuş ise durum çok daha vahimdir. Şu ahir zamanda iyilikleri ne çabuk heba ediyoruz! Ne çok güven duygusunu zedeliyoruz! İnsanlar artık emin olan insan bulamıyor. Dürüst ve işini iyi yapan insan ne kadar azaldı...

​Şu güzel dünyamızı ve asıl önemli olan ebedi ahiretimizi mahvediyoruz. İşlerde hakkaniyet ve liyakat azalmakta; adalet ve merhamet raflara kalkmış durumda. İnsanların en çok ihtiyacı olan güven duygusu her gün sınanmakta. Sözler ve tavırlar ise birbiriyle asla uyuşmamakta. İnsanları kandırma, kolay para uğruna hile çoğalmakta. İnsanların iyilik duyguları ile maddi ve manevi değerleri her gün yara almakta.

​Bu hikaye aslında günümüze çok güzel bir ışık tutmaktadır. Kişilerin iyi niyetlerini istismar etmek çok ağır bir vebaldir. Öyle ki sadece bir kişiye zarar vermez, toplumun tamamına zarar verir. İnsanların içine şüphe tohumu eker, güvensizliğe sebep olur. Bu da toplumdaki birlikte yaşama ve dayanışma ruhunu zedeler.

​Dürüstlüğe, şeffaflığa, istişareye, nezaket ve zerafete her zamankinden çok daha fazla ihtiyacımız var. Yapılan kötülüklerin norm haline gelmemesi, iyilerin kabuğuna çekilmemesi, iyiliklerin yok olmaması ve insanlığın erdemli davranışlarına her daim sahip çıkılması için her bireyin bu konuda çaba sarf etmesi gerekmektedir.

​Vesselam.

​Mehmet METE

Sanatçı / Yazar